Międzynarodowy Dzień Dziedzictwa Językowego - Nasz Swiat
13
Cz, grudzień

Wiadomości

Większości, drugi miesiąc roku kojarzy się przede wszystkim z walentynkami oraz czasem karnawałowych przebieranek i szalonych zabaw. Mało kto wie jednak, że w lutym obchodzony jest także Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego...

Określane także mianem Międzynarodowego Dnia Dziedzictwa Językowego, coroczne święto obchodzone jest 21 lutego, a zostało ustanowione przez UNESCO w dniu 17 listopada 1999 roku. Dzień ten, związany jest ściśle z upamiętnieniem pewnego tragicznego wydarzenia, jakie miało miejsce w Bangladeszu, w 1952 roku, gdzie podczas demonstracji, w której domagano się nadania językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego, zginęło pięciu studentów.

Mieszkańcy Ziemi nie tylko gubią swoją tożsamość narodową, ale w wyniku migracji doprowadzają także do zacierania się, bądź też całkowitego zaniku ojczystych dialektów. Według szacunków UNESCO, w ciągu następnych dwóch, trzech pokoleń, niemal połowa z 6 tysięcy języków świata, zagrożona jest właśnie zanikiem. Dla przykładu, od roku 1950, zatarciu uległo już około 250 narzeczy. Dlatego też Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego ma w założeniu dopomóc w ochronie różnorodności językowej jako dziedzictwa kulturowego.

W kosmopolitycznym Zjednoczonym Królestwie, według przeprowadzonego w ubiegłym roku spisu powszechnego (Census 2011), przebywa:
- około 54 milionów ludzi rasy białej (z czego 50 milionów stanowią Brytyjczycy),
- ponad 675 tysięcy ludzi o rasie mieszanej,
- nieco ponad 2 miliony ludności pochodzenia indyjskiego (łącznie z Pakistanem i Bangladeszem),
- ponad 500 tysięcy innej ludności azjatyckiej (z czego połowę stanowią Chińczycy),
- około 1 miliona 200 tysięcy ludzi pochodzenia afrykańskiego, karaibskiego i innych przedstawicieli rasy czarnej,
- ponad 230 tysięcy innych narodowości i ras.

 

W takim międzynarodowym kotle, bardzo łatwo zatracić jest nie tylko swoją tożsamość kulturową, ale i mowę ojczystą.

Szacuje się, że język polski stanowi naturalny dialekt około 44 milionów ludzi na świecie, czyli zarówno mieszkańców Kraju nad Wisłą, jak również Polaków przebywających za granicą. Polszczyzna jest językiem naturalnym i należy do grupy dialektów zachodniosłowiańskich podobnie, jak język czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski, a stanowi część rodziny indoeuropejskiej. Polski alfabet oparty jest na łacińskim i składa się obecnie z 32 liter. Język angielski z kolei, tożsamy z alfabetem łacińskim składa się z 26 liter. Pełni on funkcję dialektu urzędowego w Wielkiej Brytanii, jej terytoriach zależnych oraz w niektórych byłych koloniach i dominiach, między innymi Irlandii, Kanadzie, RPA oraz Nowej Zelandii i podobnie, jak język polski jest mocno zróżnicowany geograficznie. Wystarczy posłuchać jak porozumiewają się ze sobą Szkoci, a jak Anglicy, o Walijczykach nie wspominając.

I mimo że w codzienności pochłanianej przez pracę, domowe obowiązki i spotkania z bliskimi, nie sposób ustrzec się od językowych kalek i spolszczeń wyrazowych, jak chociażby popularnej w brytyjskiej stolicy „trawelki” (biletu okresowego na przejazd komunikacją miejską), chociaż w tym jednym dniu postarajmy się zadbać o „dobre słowo” i poprawną polszczyznę. (mn)

The Polish Observer