Delikatna sprawa: Jestem gejem i czuję się odrzucony - Nasz Swiat
30
Śr, wrzesień

Wiadomości

Najnowsze dane na temat problemów homoseksualizmu wśród młodzieży Gay Help Line (Linii Pomocy dla homoseksualistów) przerażają: jeden na dziesięciu nastolatków z tego powodu myśli o samobójstwie. 70% respondentów czuje się prześladowane w szkole i w rodzinie.

foto: photoxpress.comInformacje o samobójstwach młodych homoseksualistów z ostatnich dni dają dużo do myślenia. Okazuje się, że zarówno w szkole jak i w rodzinie nastolatki o odmiennej orientacji seksualnej są poniżane i traktowane jak osoby drugiej kategorii. To, co przeraża najbardziej, to prześladowanie w domu ze strony najbliższych.

Dorota (19 lat)
4 lata temu wreszcie przyznałam się przed sobą, że podobają mi się kobiety. Powiedziałam o tym rodzicom, którzy zareagowali w sposób bardzo negatywny. Zamknęli mnie w domu, zabrali telefon komórkowy i robili wszystko, abym nie spotykała się z moją dziewczyną. Byłam traktowana jak osoba chora, którą za wszelką cene należy wyleczyć, nawet przy pomocy pięści.

„Jestem homoseksualistą, nikt nie jest w stanie zrozumieć mojego dramatu i nie wiem w jaki sposób mam zostać zaakceptowany przez rodzinę”
Wiadomość o takiej treści zostawił 14-latek, który kilka dni temu w Rzymie popełnił samobójstwo, rzucając się z tarasu domu, w którym mieszkał.

Zdaniem psychologa mgr. Agaty Rakfalskiej
Do 1980 roku homoseksualizm uznawany był przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne za chorobę psychiczną (Wg DSM III ). Warto zadać sobie pytanie: Czy to ja  (potencjalny gej, potencjalna lesbijka) postrzegam to jako problem, czy to inni widzą problem w mojej orientacji seksualnej? Rozważmy te dwa przypadki.

Osoba, które „czuje się homo” i jest przekonana o swojej orientacji homoseksualnej, nie walczy sama z sobą, nie wątpi w swoje preferencje seksualne, akceptuje swoją „odmienność”. Uczy się żyć w społeczeństwie w którym  jest on tabu, tematem trudnym, niewygodnym.

Inny scenariusz pojawia się w momencie, w którym młody człowiek boi się, iż może być gejem. Obsesyjna myśl go przeraża, nie wie, jak zachować się w towarzystwie, zaczyna unikać sytuacji według niego „kompromitujących” (jak np. apperitivo z kolegami, czy wyjście na basen, do siłowni). Często taki nastolatek chce zweryfikować swoje przypuszczenia, rozwiać wątpliwości,  wystawiając się na próbę.  Chcąc rozwiać wątpliwości, sprawia, że jego hipoteza staje się rzeczywistością.  

Wiemy, jak w tym wieku ważne jest zdanie rówieśników, ich akceptacja, przynaleźność do grupy. Poczucie, że jestem odmienny w jakiś sposób, inny niż moi koledzy ze szkoły powoduje, że nastolatek nie potrafi  zaakceptować  siebie takim, jakim jest.
Stawienie czoła nowej rzeczywistości może być trudne, może wywołać lęk, zamknięcie się w sobie, odizolowanie od innych. Młody człowiek zadaje sobie pytanie „Kim jestem?”, „Jaką mam przyszłość?”, itp. Czasami w momentach desperacji mogą pojawić się myśli samobójcze, typu: „po co mam żyć, jeśli nikt mnie nie akceptuje”, „Nie mam przyszłości”. Rodzina i bliscy powinni obserwować nastolatka, starać się wyłapać pierwsze sygnały jego złego samopoczucia i obniżonej samooceny.

Rozważny drugi przypadek. Co zrobić, jeżeli to inni nie akceptują mojej orientacji, chcą mnie zmienić, wysyłają do lekarzy, na konsultacje, itp? Warto spróbować porozmawiać z rodzicami, przedstawić im własny punkt widzenia, mając świadomość, iż pierwszą reakcją może być zaprzeczanie, odrzucenie, poddanie w wątpliwość. Co, jeśli rodzice mają podejrzenia na temat homoseksualizmu swojego dziecka, nie mogą się z tym pogodzić, chcą to zmienić? Warto obserwować nastolatka i zastanowić się, czy on widzi w tym problem, czy jest wycofany, zamknięty w sobie, przygnębiony. Wtedy warto z nim porozmawiać. Jeśli jednak młody człowiek akceptuje swoją sytuację, jest otwarty, towarzyski, radosny, a to rodzic „bije się z myślami”, jest to więc „tylko” problem rodzica.

Jaki wariant jest najbardziej niebezpieczny? Kiedy młody człowiek boi się, że jest homoseksualistą, nie akceptuje swojej sytuacji, wystawia się na próbę bądź zamyka się w sobie, wstydząc się swoich obsesyjnych myśli, bojąc się reakcji środowiska na jego „coming out”. Kiedy nie może poradzić sobie z wyśmiewaniem, wyszydzaniem przez rówieśników. Nie wie, co robić, nie ma się do kogo zwrócić, odwraca się od jakiejkolwiek formy pomocy. To sytuacja, w której prawdopodobieństwo próby samobójczej jest bardzo wysokie. Jeśli osoba nie jest pełnoletnia, odpowiadają za nia rodzice, którzy powinny szukać profesjonalnej pomocy, być obecni fizycznie i psychicznie w życiu nastolatka.

Rady dla nastolatków:
- jeśli czujesz się odrzucony przez innych, nieakceptowany, wyśmiewany przez kolegów czy rodzinę z powodu twojej orientacji seksualnej, poszukaj najbliższego psychologa, który pomoże ci uparać się z tą sytuacją;
- jeśli masz wątpliwości odnośnie preferencji seksualnych, jeśli boisz się, że jesteś gejem, lesbijką i nie wiesz, w jaki sposób wyjść z błędnego koła, porozmawiaj z zaufaną osobą, umów się na wizytę u specjalisty (psychologa, psychoterapeuty).
- jeśli w szkole jesteś wyśmiewany z tego powodu, jeśli nie wiesz, jak stawić czoła tej sytuacji, porozmawiaj ze szkolnym psychologiem, przedstaw ten problem (Bullismo) rodzicom i zaufanym osobom. Pamiętaj: Nie jesteś sam!

Rady dla rodziców:
- jeśli nie potraficie zaakceptować „odmiennej” orientacji seksualnej własnego dziecka, warto zwrócić się o pomoc do psychologa; Jakakolwiek chęć zmiany stanu rzeczy, naciski na syna/córkę, aby się leczyli, spowoduje tylko emocjonalne oddalenie się, pogorszenie/zakończenie relacji z własnym dzieckiem.
- jeśli widzicie, że wasze dziecko cierpi, jest zamknięte w sobie, apatyczne, odrzuca towarzystwo rówieśników, ma obniżony nastrój, warto z nim porozmawiać, być obecnym, zaproponować pomoc. Jeśli na początku odrzuca pomocną dłoń, wy jednak jesteście przekonani, że coś jest nie tak, warto porozmawiać ze specjalistą, można interweniować w pośredni sposób.
Najważniejsze jest nie lekceważyć, nie „chować głowy w piasek”, nie traktować tego jako tabu, tylko odważnie podjąć rozmowę.

Psycholog, Counselor mgr Agata Rakfalska-Vallicelli pracuje w gabinecie w Modenie i Spilamberto. Stworzyła także  Internetowy Gabinet Psychologiczny OPEN, gdzie prowadzi konsultacje poprzez Skype. W razie jakichkolwiek pytań, piszcie na adres info(at)agatarakfalska.com, bądź śledźcie blog www.terapiastrategiczna.com.

Anna Malczewska