Pomóż w budowie! - Nasz Swiat
01
Pn, marzec

Nasze sprawy

Pomysł stworzenia Centrum Informacyjnego przy Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino wyszedł od Mieczysława Rasieja, który podczas II wojny światowej był żołnierzem 2. Korpusu i walczył m.in. o wyzwolenie Monte Cassino. Rasiej był współzałożycielem i od 1997 roku prezesem Związku Polaków we Włoszech (ZPwW). Dlatego też po jego śmierci w 2007 roku, Związek wspólnie z Ambasadą RP w Rzymie podjął ostateczną decyzję o utworzeniu tak bardzo potrzebnego Centrum. Projekt budynku opracowany został przez architekta Pietro Rogacienia, syna polskiego żołnierza 2. Korpusu. Zgodnie z założeniami, Centrum będzie  mieściło się w niewielkim budynku, w którym zwiedzający Cmentarz Polski będą mogli zapoznać się z historią 2. Korpusu gen. Andersa i polskim wkładem w wyzwolenie Włoch.
Realizacja tego przedsięwzięcia jest nie tylko wyzwaniem moralnym, patriotycznym, ale i materialnym. Koszt realizacji Centrum oszacowano na ponad 200 tys. euro, do dnia dzisiejszego udało się zebrać około 85 tys.


Cmentarz Polski na Monte Cassino jest wartością unikalną w polskiej pamięci narodowej. Usytuowany u podnóża historycznego klasztoru benedyktynów jest miejscem wiecznego spoczynku polskich żołnierzy II Korpusu Armii Polskiej, dowodzonego przez gen. Władysława Andersa, poległych w bitwie z Niemcami o Monte Cassino (maj 1944 r.) i w okolicznych miejscowościach. Zwycięska bitwa otworzyła wojskom alianckim drogę na Rzym i stworzyła możliwość kontynuowania działań militarnych w celu wyzwolenia środkowych i północnych Włoch. Żołnierze II Korpusu zostali wyprowadzeni przez gen. Andersa z sowieckiej Rosji, aby włączyć się do walki wojsk alianckich o wyzwolenie Europy spod okupacji niemieckiej. Cmentarz, zaprojektowany przez inżynierów Hryniewicza, Muszyńskiego i Skolimowskiego oraz wybudowany staraniem Rządu Polskiego na Emigracji i Polonii, został poświęcony 1 września 1945 r. przez ks. biskupa polowego Józefa Gawlinę w obecności gen. Andersa i gen. brytyjskiego, Harolda Alexandra. Spoczywa na nim 1052 żołnierzy, w tym 72 oficerów; spoczywają tam wszyscy razem, katolicy i grekokatolicy, protestanci, prawosławni, żydzi i muzułmanie; od 1970 r. spoczywa z nimi ich dowódca gen. Sikorski oraz ks. arcybp. Gawlina. «Za naszą i waszą wolność my żołnierze polscy oddaliśmy Bogu ducha, ciało ziemi włoskiej, a serca Polsce», oraz «Przechodniu powiedz Polsce, żeśmy polegli wierni w jej służbie», napisy te wyryte w kamieniu cmentarnym witają odwiedzających to miejsce.
Cmentarz odwiedzają przede wszystkim Polacy. Ale nie tylko. Przybywają tam liczne grupy turystów z Włoch oraz z innych krajów, dla których zwiedzanie Cmentarza jest zazwyczaj niespodziewanym dodatkiem do zwiedzania klasztoru Montecassino. Z reguły nie wiedzą oni, dlaczego znajduje się tu Cmentarz polskich żołnierzy, dlaczego żołnierze ci walczyli o Monte Cassino i że wojsko polskie, walcząc u boku aliantów, przyczyniło się do wyzwolenia Włoch. Nie wiedzą i podczas zwiedzania Cmentarza nie mają możliwości znalezienia odpowiedzi na te proste pytania historyczne. Ani przed wejściem na Cmentarz, ani na jego terenie nie umieszczono żadnych informacji o tych wydarzeniach. Co więcej, z upływem lat wiedza na temat stoczonej bitwy zanika lub ulega swoistej deformacji nawet wśród okolicznej ludności w miarę wymierania bezpośrednich i pośrednich  świadków tych wydarzeń. Stwarza to niebezpieczeństwo, że treści pamięci o heroicznym i patriotycznym czynie Polaków na Monte Cassino zostaną zdominowane przez inne, niepolskie środowiska i z powodu niedostatecznej wiedzy, czy też – co gorzej – celowo, ulegną przeinaczeniu, zafałszowaniu a nawet manipulacji ideologicznej. W rzeczy samej, do wielu z nas, meszkających we Włoszech, docierają podsłuchane na Cmentarzu opowieści włoskich turystów o polskich „najemnikach” czy polskiej „Legii Cudzoziemskiej”. Nieznany jest też szerszym rzeszom włoskiego społeczeństwa ogólny kontekst II wojny światowej. Daty 1 i 17 września 1939 r., zesłanie Polaków w głąb Rosji Sowieckiej, czy Katyń są dla przeciętnego Włocha pustymi datami i pojęciami.
O tym, że nasz niepokój jest uzasadniony świadczyć może multiumedialne muzeum, które powstało w mieście Cassino leżące u podnóża góry. Po obejrzeniu urządzonej tam wystawy o bitwie o Monte Cassino odnosi się wrażenie, że jej autorzy śledząc ideę okropności wojny jako takiej, słuszną zresztą, pominęli zasadność rozróżnienia między okropnościami popełnionymi przez okupanta od nieszczęść spowodowanych walką okupowanych w obronie własnej ojczyzny i w ogóle wszystkich obrońców ideałów wolności, równości i sprawiedliwości; umknęła ich uwadze fundamentalna różnica, która dzieli agresora od ofiary. W ten sposób niemieckie obozy zagłady, pacyfikacja ludności cywilnej przez Wehrmacht, zbombardowanie Drezna, a także zniszczenie klasztoru Montecassino przez aliantów, są ukazane na tej samej płaszczyźnie moralnej z pominięciem zrozumienia ich kontekstu historycznego, a tym samym deformując ich wartość i znaczenie historyczne i współczesne.
Powodowani refleksją nad takim stanem rzeczy, Związek Polaków we Włoszech wraz z Ambasadą RP w Rzymie, podjął w 2008 roku starania o wybudowanie małego Centrum Informacyjnego przy Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino. Zgodnie z założeniami Centrum będzie się mieściło  w niewielkim budynku, w którym zwiedzający Cmentarz Polski goście będą mogli zapoznać się z historią II Korpusu gen. Andersa i polskim wkładem w wyzwolenie Włoch. Krótko mówiąc, celem naczelnym projektowanego Centrum na Monte Cassino jest informacja i popularyzacja owych historycznych wydarzeń wśród wszystkich osób zwiedzających Cmentarz Polski. W budynku centrum przewiduje się zorganizowanie stałej ekspozycji, której celem będzie nie tylko przedstawienie przebiegu bitwy z 18 maja 1944 r., ale także ukazanie uczestnictwa w niej Polaków i długą ich drogę z Polski poprzez Rosję, Bliski Wschód, Afrykę Północną do Włoch, w szerszym kontekście historycznym.
Autorem przyjętego projektu Centrum jest inż. Pietro Rogacień, architekt, syn polskiego żołnierza II Korpusu. Projekt przewiduje (jak ilustruje to załączona dokumentacja) wzniesienie, zaraz przy wejściu po lewej stronie alei prowadzącej na Cmentarz, niewielkiego pawilonu w kształcie rotundy, przy użyciu lokalnego kamienia, bez zakłócenia dotychczasowej harmonii środowiska określonej architekturą Cmentarza i otaczającej go zieleni. Realizacja tej niewielkiej budowli i jej urządzenie wymaga oczywiście nie tylko wysiłku organizacyjnego, ale również zaangażowania wielu instytucji państwowych i pozarządowych. W tym celu powołano Komitet Honorowy budowy Centrum, w skład którego weszły polskie osobistości świata polityki, przedstawiciele środowisk kombatanckich oraz osoby zasłużone dla kontaktów włosko-polskich. Honorowe przewodnictwo Komitetu objął ostatni Prezydent RP na uchodźstwie, Ryszard Kaczorowski.
Realizacja tego przedsięwzięcia jest nie tylko wyzwaniem moralnym, patriotycznym, ale i materialnym. Przed inicjatorami budowy Centrum stoi trudne zadanie zgromadzenia odpowiednich środków finansowych. Koszt realizacji Centrum w obecnej chwili jest szacowany na ponad 200 tys. euro i przekracza możliwości finansowe jego inicjatorów. Aczkolwiek sam projekt zyskał uznanie w instytucjonalnych i politycznych środowiskach polskich, to do tej pory nie przejawiły one gotowości na udzielenie pomocy finansowej w jego realizacji. Dlatego też postanowiono zorganizować zbiórkę publiczną z nadzieją, że pomoże ona w zgromadzeniu koniecznych funduszy. Zarząd Związku Polaków we Włoszech otworzył w tym celu osobne konto bankowe (patrz informacje załączone poniżej). W obecnej chwili zebrano niewiele ponad 85 tys. euro.
Gorące podziękowania należą się w tym miejscu Fundacji Zygmunt Zaleski, która na budowę Centrum przeznaczyła 60 tys. euro oraz Bankowi PKO BP, który na ten cel ofiarował  25 tys. euro. W celu zgromadzenia pozostałej kwoty inicjatorzy budowy Centrum zwracają się do osób, które dostrzegają wartość i cel podjętej inicjatywy, o przekazywanie datków pieniężnych na wspomniane konto bankowe Związku Polaków we Włoszech. Tylko dzięki wsparciu ze strony środowisk polonijnych z całego świata, jak i osób prywatnych oraz instytucji państwowych, idea  Centrum Informacyjnego na Monte Cassino może stać się faktem.
Rzym, 11 listopada 2009

Zarząd Związku Polaków
we Włoszech

Dane dotyczące konta bankowego do wpłat na sfinansowanie budowy Centrum

Nazwa konta:
Associazione Generale dei Polacchi in Italia,
Via Piemonte 117, 00187 Roma, Italia

Nazwa, adres banku oraz numer konta:
Unicredit Banca di Roma – Agenzia 70 – Via del Corso, 307, 00186 Roma
IBAN : IT 88  S 03002 03270 000400852580
ABI: 03002
CAB: 03270
CIN: R
SWIFT: BROMIT 1072
(Z dopiskiem na przekazie: Centrum na  Monte Cassino)

Zarząd informuje, że prof. Grzegorz Kaczyński, obecny wiceprezes Związku Polaków we Włoszech, zajmuje się, z ramienia Związku,  wszelkimi sprawami dotyczącymi Cmentarza na Monte Cassino (tel. 0039 095373542; kom. 0039 3280597203; [email protected]).

Pomysł stworzenia Centrum Informacyjnego przy Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino wyszedł od Mieczysława Rasieja, który podczas II wojny światowej był żołnierzem 2. Korpusu i walczył m.in. o wyzwolenie Monte Cassino. Rasiej był współzałożycielem i od 1997 roku prezesem Związku Polaków we Włoszech (ZPwW). Dlatego też po jego śmierci w 2007 roku, Związek wspólnie z Ambasadą RP w Rzymie podjął ostateczną decyzję o utworzeniu tak bardzo potrzebnego Centrum. Projekt budynku opracowany został przez architekta Pietro Rogacienia, syna polskiego żołnierza 2. Korpusu. Zgodnie z założeniami, Centrum będzie  mieściło się w niewielkim budynku, w którym zwiedzający Cmentarz Polski będą mogli zapoznać się z historią 2. Korpusu gen. Andersa i polskim wkładem w wyzwolenie Włoch.
Realizacja tego przedsięwzięcia jest nie tylko wyzwaniem moralnym, patriotycznym, ale i materialnym. Koszt realizacji Centrum oszacowano na ponad 200 tys. euro, do dnia dzisiejszego udało się zebrać około 85 tys.


Cmentarz Polski na Monte Cassino jest wartością unikalną w polskiej pamięci narodowej. Usytuowany u podnóża historycznego klasztoru benedyktynów jest miejscem wiecznego spoczynku polskich żołnierzy II Korpusu Armii Polskiej, dowodzonego przez gen. Władysława Andersa, poległych w bitwie z Niemcami o Monte Cassino (maj 1944 r.) i w okolicznych miejscowościach. Zwycięska bitwa otworzyła wojskom alianckim drogę na Rzym i stworzyła możliwość kontynuowania działań militarnych w celu wyzwolenia środkowych i północnych Włoch. Żołnierze II Korpusu zostali wyprowadzeni przez gen. Andersa z sowieckiej Rosji, aby włączyć się do walki wojsk alianckich o wyzwolenie Europy spod okupacji niemieckiej. Cmentarz, zaprojektowany przez inżynierów Hryniewicza, Muszyńskiego i Skolimowskiego oraz wybudowany staraniem Rządu Polskiego na Emigracji i Polonii, został poświęcony 1 września 1945 r. przez ks. biskupa polowego Józefa Gawlinę w obecności gen. Andersa i gen. brytyjskiego, Harolda Alexandra. Spoczywa na nim 1052 żołnierzy, w tym 72 oficerów; spoczywają tam wszyscy razem, katolicy i grekokatolicy, protestanci, prawosławni, żydzi i muzułmanie; od 1970 r. spoczywa z nimi ich dowódca gen. Sikorski oraz ks. arcybp. Gawlina. «Za naszą i waszą wolność my żołnierze polscy oddaliśmy Bogu ducha, ciało ziemi włoskiej, a serca Polsce», oraz «Przechodniu powiedz Polsce, żeśmy polegli wierni w jej służbie», napisy te wyryte w kamieniu cmentarnym witają odwiedzających to miejsce.
Cmentarz odwiedzają przede wszystkim Polacy. Ale nie tylko. Przybywają tam liczne grupy turystów z Włoch oraz z innych krajów, dla których zwiedzanie Cmentarza jest zazwyczaj niespodziewanym dodatkiem do zwiedzania klasztoru Montecassino. Z reguły nie wiedzą oni, dlaczego znajduje się tu Cmentarz polskich żołnierzy, dlaczego żołnierze ci walczyli o Monte Cassino i że wojsko polskie, walcząc u boku aliantów, przyczyniło się do wyzwolenia Włoch. Nie wiedzą i podczas zwiedzania Cmentarza nie mają możliwości znalezienia odpowiedzi na te proste pytania historyczne. Ani przed wejściem na Cmentarz, ani na jego terenie nie umieszczono żadnych informacji o tych wydarzeniach. Co więcej, z upływem lat wiedza na temat stoczonej bitwy zanika lub ulega swoistej deformacji nawet wśród okolicznej ludności w miarę wymierania bezpośrednich i pośrednich  świadków tych wydarzeń. Stwarza to niebezpieczeństwo, że treści pamięci o heroicznym i patriotycznym czynie Polaków na Monte Cassino zostaną zdominowane przez inne, niepolskie środowiska i z powodu niedostatecznej wiedzy, czy też – co gorzej – celowo, ulegną przeinaczeniu, zafałszowaniu a nawet manipulacji ideologicznej. W rzeczy samej, do wielu z nas, meszkających we Włoszech, docierają podsłuchane na Cmentarzu opowieści włoskich turystów o polskich „najemnikach” czy polskiej „Legii Cudzoziemskiej”. Nieznany jest też szerszym rzeszom włoskiego społeczeństwa ogólny kontekst II wojny światowej. Daty 1 i 17 września 1939 r., zesłanie Polaków w głąb Rosji Sowieckiej, czy Katyń są dla przeciętnego Włocha pustymi datami i pojęciami.
O tym, że nasz niepokój jest uzasadniony świadczyć może multiumedialne muzeum, które powstało w mieście Cassino leżące u podnóża góry. Po obejrzeniu urządzonej tam wystawy o bitwie o Monte Cassino odnosi się wrażenie, że jej autorzy śledząc ideę okropności wojny jako takiej, słuszną zresztą, pominęli zasadność rozróżnienia między okropnościami popełnionymi przez okupanta od nieszczęść spowodowanych walką okupowanych w obronie własnej ojczyzny i w ogóle wszystkich obrońców ideałów wolności, równości i sprawiedliwości; umknęła ich uwadze fundamentalna różnica, która dzieli agresora od ofiary. W ten sposób niemieckie obozy zagłady, pacyfikacja ludności cywilnej przez Wehrmacht, zbombardowanie Drezna, a także zniszczenie klasztoru Montecassino przez aliantów, są ukazane na tej samej płaszczyźnie moralnej z pominięciem zrozumienia ich kontekstu historycznego, a tym samym deformując ich wartość i znaczenie historyczne i współczesne.
Powodowani refleksją nad takim stanem rzeczy, Związek Polaków we Włoszech wraz z Ambasadą RP w Rzymie, podjął w 2008 roku starania o wybudowanie małego Centrum Informacyjnego przy Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino. Zgodnie z założeniami Centrum będzie się mieściło  w niewielkim budynku, w którym zwiedzający Cmentarz Polski goście będą mogli zapoznać się z historią II Korpusu gen. Andersa i polskim wkładem w wyzwolenie Włoch. Krótko mówiąc, celem naczelnym projektowanego Centrum na Monte Cassino jest informacja i popularyzacja owych historycznych wydarzeń wśród wszystkich osób zwiedzających Cmentarz Polski. W budynku centrum przewiduje się zorganizowanie stałej ekspozycji, której celem będzie nie tylko przedstawienie przebiegu bitwy z 18 maja 1944 r., ale także ukazanie uczestnictwa w niej Polaków i długą ich drogę z Polski poprzez Rosję, Bliski Wschód, Afrykę Północną do Włoch, w szerszym kontekście historycznym.
Autorem przyjętego projektu Centrum jest inż. Pietro Rogacień, architekt, syn polskiego żołnierza II Korpusu. Projekt przewiduje (jak ilustruje to załączona dokumentacja) wzniesienie, zaraz przy wejściu po lewej stronie alei prowadzącej na Cmentarz, niewielkiego pawilonu w kształcie rotundy, przy użyciu lokalnego kamienia, bez zakłócenia dotychczasowej harmonii środowiska określonej architekturą Cmentarza i otaczającej go zieleni. Realizacja tej niewielkiej budowli i jej urządzenie wymaga oczywiście nie tylko wysiłku organizacyjnego, ale również zaangażowania wielu instytucji państwowych i pozarządowych. W tym celu powołano Komitet Honorowy budowy Centrum, w skład którego weszły polskie osobistości świata polityki, przedstawiciele środowisk kombatanckich oraz osoby zasłużone dla kontaktów włosko-polskich. Honorowe przewodnictwo Komitetu objął ostatni Prezydent RP na uchodźstwie, Ryszard Kaczorowski.
Realizacja tego przedsięwzięcia jest nie tylko wyzwaniem moralnym, patriotycznym, ale i materialnym. Przed inicjatorami budowy Centrum stoi trudne zadanie zgromadzenia odpowiednich środków finansowych. Koszt realizacji Centrum w obecnej chwili jest szacowany na ponad 200 tys. euro i przekracza możliwości finansowe jego inicjatorów. Aczkolwiek sam projekt zyskał uznanie w instytucjonalnych i politycznych środowiskach polskich, to do tej pory nie przejawiły one gotowości na udzielenie pomocy finansowej w jego realizacji. Dlatego też postanowiono zorganizować zbiórkę publiczną z nadzieją, że pomoże ona w zgromadzeniu koniecznych funduszy. Zarząd Związku Polaków we Włoszech otworzył w tym celu osobne konto bankowe (patrz informacje załączone poniżej). W obecnej chwili zebrano niewiele ponad 85 tys. euro.
Gorące podziękowania należą się w tym miejscu Fundacji Zygmunt Zaleski, która na budowę Centrum przeznaczyła 60 tys. euro oraz Bankowi PKO BP, który na ten cel ofiarował  25 tys. euro. W celu zgromadzenia pozostałej kwoty inicjatorzy budowy Centrum zwracają się do osób, które dostrzegają wartość i cel podjętej inicjatywy, o przekazywanie datków pieniężnych na wspomniane konto bankowe Związku Polaków we Włoszech. Tylko dzięki wsparciu ze strony środowisk polonijnych z całego świata, jak i osób prywatnych oraz instytucji państwowych, idea  Centrum Informacyjnego na Monte Cassino może stać się faktem.
Rzym, 11 listopada 2009

Zarząd Związku Polaków
we Włoszech

Dane dotyczące konta bankowego do wpłat na sfinansowanie budowy Centrum

Nazwa konta:
Associazione Generale dei Polacchi in Italia,
Via Piemonte 117, 00187 Roma, Italia

Nazwa, adres banku oraz numer konta:
Unicredit Banca di Roma – Agenzia 70 – Via del Corso, 307, 00186 Roma
IBAN : IT 88  S 03002 03270 000400852580
ABI: 03002
CAB: 03270
CIN: R
SWIFT: BROMIT 1072
(Z dopiskiem na przekazie: Centrum na  Monte Cassino)

Zarząd informuje, że prof. Grzegorz Kaczyński, obecny wiceprezes Związku Polaków we Włoszech, zajmuje się, z ramienia Związku,  wszelkimi sprawami dotyczącymi Cmentarza na Monte Cassino (tel. 0039 095373542; kom. 0039 3280597203; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.).