Jak co roku, od 1 stycznia 2012, wzrosło minimalne wynagrodzenie pracowników zatrudnionych w charakterze colf, badanti i baby sitter.
Warto przypomnieć, że kontrakt dzieli pracowników na 8 kategorii, w zależności od obowiązków wykonywanych w miejscu zatrudnienia. Pierwszą grupą są tak zwani pracownicy wykonujący nieokreślony rodzaj pracy. Można ich określić mianem „pracowników stawiających pierwsze kroki” w tym zawodzie. Ostatnią kategorią natomiast są pracownicy dobrze wykwalifikowani, którzy mogą opiekować się np. osobami niepełnosprawnymi, potrzebującymi stałej opieki.

Zobacz, ile powinieneś zarabiać w roku bieżącym

Nie wszyscy pracownicy zatrudnieni jako colf, badanti czy baby sitter wiedzą dokładnie, do jakiej kategorii należą. W każdej umowie o pracę musi zostać wpisana kategoria do której przyszły pracownik będzie należał.

Kategoria A: pracownicy wykonujący nieokreślony rodzaj pracy, nie mogący pracować jako opiekunowie osób np. starszych. Do tej kategorii wchodzą wszyscy pracownicy wykonujący pracę ręczną i wymagającą wysiłku. Są to pracownicy nie posiadający doświadczenia zawodowego lub z maksimum 12 miesięcznym doświadczeniem (np. sprzątaczka, pomoc w kuchni, pracownik pralni, stajenny, osoba opiekująca się zwierzętami domowymi). Osoby te muszą wykonywać swoje obowiązku pod okiem pracodawcy.

Kategoria A Super: osoby pracujące jako np. dama do towarzystwa, nie wykonująca innych obowiązków; baby sitter wykonująca swoją pracę okazjonalnie i/lub opiekująca się dziećmi np. podczas nieobecności rodziców.

Kategoria B: pracownicy posiadający doświadczenie zawodowe, wykonujące określone obowiązki, wymagające doświadczenia, nie tylko teoretycznego (np. pracownik wszechstronnie wykształcony, kelner, strażnik, kierowca).

Kategoria B Super: opiekun osób samodzielnych (osoby starsze lub dzieci), który oprócz opieki wykonuje prace związane np. z gotowaniem i utrzymaniem porządku w domu.

Kategoria C: pracownicy wykonujący swoje obowiązki w całkowitej swobodzie i są za nią odpowiedzialni, posiadający odpowiednie kwalifikacje zawodowe, zarówno teoretyczne jak i techniczne (np. kucharz).

Kategoria C Super: opiekun osób niepełnosprawnych, nie posiadający odpowiedniego przygotowania (badante), który oprócz opieki, wykonuje prace związane np. prowadzeniem domu.

Kategoria D: pracownicy wykwalifikowani, którzy wykonują swoje obowiązki nadane przez pracodawcę w pełnej swobodzie i odpowiedzialności (np. wychowawcy, guwernantka,
majordom, szef kuchni).

Kategoria D Super: wykwalifikowany opiekun osób niepełnosprawnych, posiadający odpowiednie wykształcenie uznane przez państwo lub instytucje państwowe (np. pielęgniarki, opiekun geriatra); zarządca domu.

Ile godzin tygodniowo powinna pracować osoba zatrudniona w pełnym wymiarze godzin?
Pracownicy mieszkający z pracodawcą zatrudnieni zostają na 54 godziny tygodniowo (czyli maksymalnie 10 godzin dziennie).
Jeżeli pracownik nie mieszka z pracodawcą, musi przepracować tygodniowo 40 godzin (maksymalnie 8 godzin dziennie).
Specjalne traktowanie przysługuje pracownikom mieszkającym wspólnie z pracodawcą - kategoria C, B, B Super oraz studentom pomiędzy 16 a 40 rokiem życia, uczęszczającym do szkół lub na uczelnie, po ukończeniu, których otrzymuje się tytuł uznawany przez organy państwowe i którzy przepracowują maksymalnie 30 godzin tygodniowo.

na podst. www.stranieriinitalia.it
opr. Anna Malczewska