Wojciech Kudyba „Il tempo” - Nasz Swiat
20
Pn, maj

Okiem Polki z Sycylii

Wiersz „Pogoda” Wojciecha Kudyby ukazał się w zbiorze wierszy "W końcu świat", Sopot 2014, str. 22.

 
Autor: Wojciech Kudyba
 
Pogoda
 
pamięci mamy
 
Była wtedy pogoda, jedliśmy w ogrodzie
Słońce – jakby ukryte – obracało świat.
Przedmioty były lekkie
Zmieniała się ziemia
Kładłaś na głowie rękę
Miała w sobie blask.
 
Wszystko było w przemianie – zaufanie, taniec
Wszystkie kolory rzeczy, jakby opadł brud
W tym, co chcieliśmy chronić, w trosce
Ktoś odsuwał ciemność.
Pytaliśmy czy umrzesz
Obiecał, że nie.
 
Tłumaczenie na język włoski: Bożena Zofia Kachel
 
Il tempo
 
In memoria della mamma
 
Faceva bel tempo, abbiamo mangiato in giardino
Il sole – come nascosto – ruotava il mondo.
I soggetti erano leggeri
La terra si mutava
Posavi la mano sulla testa
Aveva in sé il bagliore.
 
Tutto era in trasformazione – la fiducia, la danza
Tutti i colori delle cose, come se fosse caduta la sporcizia
In quello che volevamo proteggere, nella preoccupazione
Qualcuno spingeva indietro le tenebre,
Abbiamo chiesto se muori

Ha promesso di no.   

Bożena Zofia Kachel