Człowiek jest tak skonstruowany, że podświadomie potrzebuje, domaga się dotyku. Dlatego najlepszy masaż to ten najprostszy, wykonywany ręcznie. Zacznijmy od historii masażu.

Masaż jest jedną z najstarszych dziedzin wiedzy lekarskiej. Wywodzi się z Indii i Chin, gdzie wchodził w zakres rytuału religijnego. Już 3000 lat p. n. e. odnotowano w dziele chińskim Kung - Fu wzmiankę o leczeniu za pomocą masażu. W okresie medycyny sakralnej kapłani zalecali jego stosowanie tak, jak i wód mineralnych, w czasie spełniania obrzędów, które były częścią kultu religijnego i jednocześnie miały znaczenie lecznicze.

Dopiero Hindusi w swej księdze mądrości Weda, pochodzącej z 1800 roku p. n. e., podają dokładne wskazówki wykonywania masażu.

Z czasem masaż oddzielono od rytuału religijnego i wszedł on w zakres leczenia. Medycyna oficjalnie nie zajęła się nim, jedynie z króciutkich przekazów pisemnych wiemy, że lekarze w niektórych chorobach zalecali masaż, o czym świadczą wzmianki w dziełach Hipokratesa, Celsusa i Galena.

W Grecji masaż miał szczególne znaczenie dla sportowców biorących udział w Igrzyskach Olimpijskich. Było to przede wszystkim namaszczanie ciała oliwą przed zawodami. Namaszczanie i nacieranie były pierwszymi w świecie zabiegami, z których rozwinął się wiele lat później masaż zwany klasycznym.

W kronikach historycznych państwa rzymskiego znajduje się notatka, że Juliusz Cezar, cierpiący na rwę kulszową, leczony był masażem z zastosowaniem głaskania, szczypania i ugniatania. Stąd wniosek, że tak Grecy, jak i Rzymianie rozumieli wartość masażu i stosowali go jako zabieg leczniczy, sportowy i kosmetyczny.

W niektórych krajach słowiańskich, a wiemy na pewno, że w Polsce, do połowy XIV wieku istniały nawet łaźnie parowe, w których po kąpielach ludzie poddawani byli klepaniu rózgami w celu poprawy ukrwienia tkanek.

Prawdziwy rozwój masażu leczniczego nastąpił dopiero na początku XIX w. dzięki lekarzom szwedzkim. Oni to opracowali metodę terapeutyczną i higieniczną zwaną popularnie „szwedzką gimnastyką", której częścią składową był także masaż.

Rozwój chemii i farmacji przygłuszył znaczenie naturalnych metod leczniczych. Przez ostatnie kilkadziesiąt lat obserwowało się odwrócenie medycyny od leczenia uzdrowiskowego, od gimnastyki i masażu.

Dopiero w dzisiejszych czasach zauważa się wielki renesans naturalnych metod leczniczych, między innymi i masażu. Prowadzi się badania nad działaniem masażu, szkoli masażystów, zwłaszcza niewidomych ze względu na ich czułość w dotyku, prawie we wszystkich krajach europejskich.

Co to jest masaż?

Masażem nazywamy oddziaływanie bodźcami mechanicznymi na tkanki organizmu, przy biernym zachowaniu masowanego. Masażem leczniczym nazwiemy taki sposób, który przyczyni się do poprawy psychofizycznej sprawności chorego. Znajduje on zastosowanie w profilaktyce, leczeniu i rehabilitacji chorób z zakresu ortopedii, neurologii, ginekologii, pediatrii i chorób wewnętrznych. W przyszłym numerze zaczniemy od najprzyjemniejszego działu masażu - aromaterapii.