Cukrzyca ciążowa - Nasz Swiat
04
So, grudzień

Zdrowie i uroda

Cukrzyca stanowi jeden z częstszych problemów klinicznych. Szacuje się, że około 0,5 % ciąży dotyczy kobiet cierpiących na to schorzenie jeszcze przed poczęciem i że zostanie ono zdiagnozowane po raz pierwszy u średnio 4% ciężarnych. Cukrzyca ciążowa to patologia gluko-metaboliczna, która zostaje zdiagnozowana po 24-28 tygodniu ciąży. Po porodzie taka sytuacja ustępuje samoczynnie zwykle w ciągu 4 tygodni. Pomimo tego powinna ona uczulić co do wysokiego prawdopodobieństwa rozwoju cukrzycy typu 2 w przyszłości. Z punktu widzenia patofizjologicznego wynika ona z niedostosowania  wydzielana i funkcji insuliny do wzrastających potrzeb ciężarnej. Z punktu widzenia klasyfikacyjnego należy odróżnić cukrzyce ciążową od stanu ograniczonej tolerancji cukru, który jednak wraz z postępowaniem ciąży często przeradza się w typowy stan cukrzycowy.

Tradycjonalny test diagnostyczny to krzywa cukrowa polegająca na serii pomiarów glukozy we krwi tak na czczo, jak i co 60 minut w ciągu pierwszych 3 godzin po wypiciu 100 gr glukozy. Diagnoza cukrzycy ciążowej jest uzasadniona kiedy poziom glukozy na czczo jest wyższy od 105 mg/100ml lub kiedy krzywa cukrowa wykaże dwa lub więcej nieprawidłowych wartości. Coraz częściej odstępuje się od tak zwanego screeningu, w którym ilość podawanej glukozy zostaje zredukowana do 50 gr i wykonywane jest badanie kontrolne wyłącznie po pierwszej godzinie.

Dylematem wielu ginekologów jest decyzja o tym, której kobiecie należy zaproponowac testy diagnostyczne.

 

Należy wziąć pod uwagę kobiety wykazujące w czasie ciąży nadmierny przyrost wagi, cierpiące na częste zapalenie układu moczo-płciowego oraz te, u których rozwój płodu jest nadmierny i ilość wód płodowych przekracza górną granicę normy. Istotnym elementem wskazującym na konieczność diagnostyki nawet przy braku objawów w aktualnej ciąży są informacje z poprzednich ciąż wskazujące na podobne objawy, poprzednia cukrzyca ciążowa, nawracające poronienie. Nawet wyłączna obecność cukrzycy w rodzinie stanowi element predysponujący do problemów w ciąży. Wspomniane badania zaleca się ciężarnym wysokiego ryzyka jak najwcześniej, a pozostałym między 24 a 28 tygodniem ciąży.

Schematy lecznicze opierają się na stosownej diecie i insulinie. Dietoterapia polega na nieznacznym ograniczeniu spożycia cukrów złożonych i tłuszczów prowadząc do diety normowęglowodanowej, normobiałkowej i ubogotłuszczowej zapewniając około 25-28 kcal na kg wagi. Jadłospis powinien opierać się na sześciu małych posiłkach, spożywanych w równych odstępach czasu, aby unikać zbyt długiego głodu. Co do insuliny: stosuje się głównie insulinę o szybkim działaniu podawaną przed trzema głównymi posiłkami, zaczynając od dawek stosunkowo małych (około 4 jednostek), które mogą zostać podwyższone w przypadku profilu cukrowego przekraczającego 140 mg/100ml glukozy. Istotnym czynnikiem sugerującym konieczność wdrożenia insuliny jest obecność ze strony matki kwasicy ketonowej, hyperglikemii  cial ketonowych w moczu, zaś ze strony płodu zbyt duża waga i nadmierna ilość wód płodowych.
Po osiągnięciu dobrej kontroli metabolicznej możliwy jest poród naturalny o czasie, zaś cięcie cesarskie zaleca się wyłącznie w przypadku wysokiej wagi dziecka.

dr med. Katarzyna Litwicka, ginekolog